1 بهمن ماه 1396 مصادف با زادروز فردوسی، شاعر گران‎قدر و استاد سخن ایران است.
ابوالقاسم فردوسی طوسی شاعر حماسه‎سرا و سراینده شاهنامه، به عنوان یکی از بزرگترین سراینده پارسی‎گو ایران شناخته شده که از شهرت جهانی خاصی برخوردار می‎باشد.
ابوالقاسم حسن‎پور علی طوسی معروف به فردوسی در یکی از روستاهای توابع توس خراسان به نام روستای پاژ به دنیا آمد. در همام آغاز دوران کودکی به دنبال کسب علم و دانش بوده و به خواندن داستان‌های ایرانی عشق می‎ورزید.


فردوسی در طول 87 سال از زندگی خود حدود 30 سال از بهترین ایام زندگی را صرف سردون پرآوازه‌ترین و بزرگترین نوشته ادبیات کهن پارسی، شاهنامه فردوسی اختصاص داده. سرانجام این شاهکار ادبی پارسی را با این بیت تمام نمود:

سر آمد کنون قصهٔ یزدگرد به ماه سفندارمذ روز ارد
ز هجرت سه صد سال و هشتاد و چار به نام جهان داور کردگار

سرانجام فردوسی در سال 416 هجری قمری فوت کرده و در باغی در شهر طوس که متعلق به خودش است به خاک سپرده شد. تا سال 1302 هجری قمری آرامگاه وی چندین بار ویران گردیده تا در نهایت یه دستور والی خراسان در محل آرامگاه وی ساختمان آجری بنا گردید. سرانجام در سال 1304 توسط انجمن آثار ملی و با بدودجه کمک‎های مردمی تجدید بنای آرامگاه فردوسی شروع گردید و در سال 1313 افتتاح گردید. بر اثر نشست‎ها و آسیب‎های وارد شده در سال 1343 دوباره تخریب شده و تا سال 1347 بازسازی کامل گردید.


یکی از افتخارات شاهنامه فردوسی قرار گرفتن این کتاب به عنوان یکی از 3 اثر برجسته جهانی شناخته شده.
پونز هم به نوبه خود این روز بزرگ را به همه دوستداران و علاقه‎مندان به این شاعر پر آوازه تبریک عرض می‌نماید و پیشنهاد ویژه پونز برای مردم عزیز خراسان بازدید مجدد از آرامگاه فردوسی است.